บทที่ 2 คู่กัด - 01 - ผู้ชายโรคจิต | Mini NC
“ฉันเคยบอกเธอแล้ว อย่าท้าทายฉัน”
ริมฝีปากหนาก้มลงดูดดุนยอดปทุมถันอย่างมูมมามขณะที่ปลายนิ้วเรียวยาวราวกับผู้หญิงเขี่ยขยี้ติ่งเสียวของสาวเจ้า
“อ๊าาา~ ปล่อยฉันนะ ไอ้บาสเตียน ไอ้บ้า อ๊าาา~” สิ่งที่บาสเตียนทำสร้างความกระสันให้เธอไม่น้อย
ร่างกายไม่รักดีกลับตอบสนองเขาด้วยการผลิตน้ำหล่อลื่นออกมาเป็นจำนวนมาก ปลายยอดปทุมถันแข็งตั้งเป็นไต
“แฉะขนาดนี้ แน่ใจเหรอว่าจะให้ฉันปล่อย”
สีหน้าหญิงสาวค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ เธอหอบหายใจหนัก ๆ ราวกับวิ่งระยะไกลมา
“แฮก ๆ ปะ ปล่อยเค้กนะ” บาสเตียนยกยิ้มเจ้าเล่ห์
“ฉันปล่อยแน่ แต่ปล่อยในนะ” บาสเตียนสอดนิ้วเข้าร่องสวาทของหญิงสาว ดันเข้า ดันออก ถี่ ๆ ภายในร่องสวาทตอดรัดนิ้วถี่ ๆ
“บาสเตียน อ๊า~ บาสเตียน” บาสเตียนแค่นหัวเราะในลำคอ “ฉันไม่ให้เธอเสียความบริสุทธิ์เพราะนิ้วหรอกนะ”
“อ๊า~ บาสเตียน ฉะ ฉันไม่ไหวแล้ว” ภายในช่องทางรักตอดถี่ ๆ ชายหนุ่มรับรู้ได้ถึงอาการเกร็งกระตุกของหญิงสาว เขาเร่งอัตราความเร็ว อัดกระแทกนิ้วลงไปที่ร่องสวาทหนัก ๆ ปากดูดดุนใช้ปลายลิ้นหยอกเย้ายอดปทุมถันจนน้ำลายใสไหลเปื้อนยอดอกของหญิงสาว
“อืออ~” บาสเตียนเผลอครางในลำคอ การที่ได้สัมผัสเธอทำให้เขามีความต้องการมากขึ้น
“ฉะ ฉันไม่ไหวแล้ว บาสเตียน” ร่องหญิงสาวตอดนิ้วเรียวถี่ ๆ ร่างกายเกร็งกระตุก ก่อนเธอจะส่งเสียงคราง ปลดปล่อยสายธารน้ำหวานออกมาในห้วงอารมณ์สุดท้าย
“อ๊ายยยย!”
ชายหนุ่มรีบปลดเปลื้องอาภรณ์ส่วนล่างของตัวเองออก กำชักรูดลำเอ็นใหญ่ สองสามครั้ง จ่อปากทางร่องสวาทของหญิงสาว
“ไอ้โรคจิต ปล่อยฉันนะ” ส่วนหัวของลำเอ็นถูไถกลีบดอกไม้งามจนความเปียกแฉะชโลมปลายหัวเห็ดจนมันวาว
ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ
“ขออนุญาตครับนาย” บาสเตียนจิ๊ปากหงุดหงิด
“มีอะไร!” เขาตะโกนตอบขณะที่มือหนายังคงใช้ปลายหัวเห็ดกดเข้าร่องสวาทช้า ๆ แล้วถอนออก สร้างความเสียวซ่านให้หญิงสาว
“หุ้นส่วนชาวญี่ปุ่นที่นัดไว้จะมาถึงในอีกสิบนาทีครับนาย เสื้อผ้าของคุณผู้หญิงผมจัดการให้แล้วครับ” บาสเตียนแสดงอาการหงุดหงิดออกมาอย่างเห็นได้ชัด ก่อนฉุดกระชากท่อนแขนเล็กขึ้นมา
“รอดไปนะ”
เพียะ!
ใบหน้าคมคายหันไปตามแรงตบอย่างไม่สบอารมณ์
“คิดดีแล้วเหรอที่ทำกับฉันแบบนี้”
“ฉันทำกับนายแบบไม่ต้องคิดเลยละ ไอ้ชาติหมา!”
“เราได้เจอกันอีกแน่” เค้กรีบลุกขึ้นก้าวขาเดินไปเปิดประตู ขณะที่ร่างกายของเธอ มีเพียงแค่เสื้อสูทของบาสเตียนคลุมไว้
“ไหนชุดฉันละ!!!” ต่างฝ่ายต่างจัดการเสื้อผ้าของตัวเอง เค้กก้าวเท้าเดินไปเปิดประตู
หมับ!!
ท่อนแขนแกร่งกอดตวัดรัดรอบเอวบางเอาไว้ ก่อนกระซิบข้างหูเธอ “ฉันจองเธอไว้แล้วนะ อย่าคิดหนีละ”
ปัก!!!!
เพียะ!!!
หญิงสาวกระทืบส้นเท้าลงไปเต็มแรง ก่อนหันมาตบหน้าชายหนุ่มอย่างแรงแล้วตะโกนลั่น
“กรวดน้ำคว่ำขันไปเลย อย่าได้พบได้เจอกันอีกเลย ไอ้โรคจิต”
บาสเตียนยกยิ้มมุมปากก่อนใช้หัวแม่มือลูบกลีบปากล่างของตัวเอง มองตามหญิงสาวจนลับสายตา
• • • • •
@คอนโดเค้ก
“บ้าเอ๊ย ซวยจริง ๆ ดันเจอไอ้บ้านั่น แม่งลวนลามฉันไม่เลิก”
เธอบ่นพึมพำอย่างหัวเสียก่อนถอดรองเท้าส้นสูงวางไว้ในตู้รองเท้าหน้าห้อง แล้วหย่อนสะโพกลงนั่งบนโซฟา
ครืด! ครืด! ครืด!
“หายหัวไปไหนมายะ”
(เค้กอยู่ไหนอะ นิวไปเข้าห้องน้ำมา กลับมาก็ไม่เจอแล้ว)
“ฉันอยู่บ้านแล้ว”
(อ้าวเหรอ โอเค ๆ งั้นนิววางละนะ)
ไปเข้าห้องน้ำหรือไปสร้างห้องน้ำ นานขนาดให้ฉันถูกผู้ชายโรคจิตลวนลามได้ขนาดนี้ ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด ไปอาบน้ำดีกว่า
• • • • •
@เค ทราเวล (บริษัทท่องเที่ยวของเค้ก)
หญิงสาวก้าวลงจากรถหรู ตามด้วยลูกน้องอีกสี่คนเดินเข้ามาในบริษัท ที่ตัวเองต้องดูแลต่อจากพ่อแม่ ส่วนพ่อแม่น่ะเหรอ ตอนนี้บินไปเปิดธุรกิจรีสอร์ตที่สวิตเซอร์แลนด์เรียบร้อยแล้ว
“สวัสดีค่ะคุณเค้ก” เลขาหน้าห้องของเธอกล่าวต้อนรับประธานคนใหม่
“สวัสดีคุณเลขา เค้กขอตารางงานของวันนี้หน่อยค่ะ” สุดาเลขาหน้าห้องของเค้กน้อมรับคำสั่งแรกของประธานคนใหม่ก่อนเดินออกไป
“คุณเค้กค่ะ เดี๋ยวบ่ายโมงมีประชุมกับผู้ถือหุ้นรายใหญ่นะคะ ส่วนวันนี้ก็ไม่มีอะไรแล้วค่ะ”
“โอเคค่ะ งั้นเค้กขอดูกราฟผลกำไร ขอดูรายชื่อบริษัทในเครือ และแผนการตลาดของบริษัทเราย้อนหลังสองปี จนถึงปีปัจจุบันด้วยนะคะ”
“ได้ค่ะ” สุดารับคำสั่งประธานเค้กก่อนเดินออกไป เค้กเปิดคอมพิวเตอร์เช็กเมลไปเรื่อย
@เที่ยง
แกร่ก~
เสียงเปิดประตูโดยไม่เคาะก่อนดังขึ้นทำให้เค้กที่หมกมุ่นอยู่กับเอกสารเงยหน้าขึ้นมามองผู้มาใหม่
“นะ นาย มาทำไม!!!”
“ทำไมพูดกับสามีอย่างนี้เล่า”
“สะ สามี อะไร ออกไปนะ!!”
บาสเตียนย่างสามขุมเดินเข้าหาสาวน้อยตรงหน้า ก่อนหย่อนสะโพกลงขอบโต๊ะทำงาน ดึงท่อนแขนเล็กของหญิงสาวเข้ามา ทำให้เธอเซถลาเขาไปหา สองแขนแกร่งยกตัวเธอเข้ามาแทรกกลางหว่างขา
“เข้าแค่หัวก็เรียกผัวได้แล้วล่ะ” น้ำเสียงแหบพร่าของชายหนุ่มทำให้ไรขนทุกสัดส่วนของคนตัวเล็กตั้งชัน
“ไอ้ ไอ้โรคจิต” สองมือหนาประคองเอวคอดของหญิงสาว ทำให้ฝ่ามือสัมผัสกับบั้นท้ายของเธอเบา ๆ
“ด่าแต่คำเดิม ๆ ไม่เบื่อบ้างเหรอ มีคำใหม่ ๆ บ้างไหม” บาสเตียนพูดจายียวนกวนหญิงสาวตรงหน้า
“ไอ้.... อุ๊บ!!” บาสเตียนฉกริมฝีปากหนากระแทกกับริมฝีปากบางอย่างมูมมาม ดันลิ้นร้อนชื้นเข้าควานหาความหวานในโพรงปาก ยกมือหนึ่งข้างลากขึ้นมาประคองลำคอระหงของหญิงสาวส่วนอีกข้างก็บีบคลึงก้นกลมกลึง
“ไอ้ชั่ว!!” ทันทีที่ปากเป็นอิสระ หญิงสาวก็สาดคำด่าเข้าหาเขาทันที
“หึ..” บาสเตียนแค่นหัวเราะในลำคอ
“หวานดีนะ” เขาใช้ลิ้นเลียกลีบปากล่างของตัวเอง
“ฉันหิวแล้ว ไปกินข้าวกัน” พูดจบพลางกระชากแขนหญิงสาวให้ตามออกไปทันที
หญิงสาวขืนตัวไว้ “ฉันไม่ไปกับแกหรอก ไอ้บ้ากาม ปล่อยฉัน” ทุกอย่างหยุดชะงัก
“งั้นเธอต้องเลือกแล้วละ ว่าจะเดินออกไปกับฉันดี ๆ หรือจะให้ฉันอุ้มเธอออกไป”
